Pamięć Przyrody

„Pamięć Przyrody”

Zieleń uśmiecha się do słońca

w wiosennym graniu ptasich skrzypiec

wiatr z drzew uschniete szyszki strąca

życiem już tętni jeziora kipiel

Do żuka w złotym pancerzyku

stokrotka mruga żółtym okiem

i szepcze „ileż pan ma szyku”

- tak rozpoczęły się zaloty

A pszczoły? – Całkiem oszalały

ściśnięte w talii ich sukienki

gadając, brzęcząc poleciały

zawilce mamić swoim wdziękiem

Jabłoń różową wznieca zamieć

koty stworzyły chór i ćwiczą

przyroda odzyskuje pamięć:

„czy wszystkie dzieci są? – Policzę”.